Intro

Welkom bij een nieuwe aflevering van de LawBot Podcast, waarin we recente uitspraken van de Nederlandse gerechtshoven bespreken in begrijpelijk Nederlands. Deze week drie heel verschillende zaken: een werknemer die na 33 jaar trouwe dienst op straat komt te staan, een failliet die in de gevangenis belandt omdat hij niet meewerkt, en een biologische vader die zijn 13-jarige dochter wil leren kennen. Drie verhalen over macht, recht en menselijke relaties.

Zaak 1: Na 33 jaar de deur uit – maar niet zonder forse vergoeding

ECLI: ECLI:NL:GHARL:2025:8495
Instantie: Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden | Datum: 22 december 2025
Rechtsgebied: Civiel recht – Arbeidsrecht

Stel je voor: je werkt al meer dan dertig jaar bij hetzelfde bedrijf. Je kent het werk door en door, je collega's waarderen je vakkennis, en je beoordelingen zijn jarenlang ‘goed'. En dan, opeens, krijg je te horen dat het niet goed genoeg is. Dat is in grote lijnen wat er gebeurde bij Renewi Nederland, een groot afvalbedrijf, en een van hun ervaren medewerkers die als Materials Support Officer werkte.

De werknemer was sinds 1991 in dienst en hield zich bezig met het opstellen van offertes voor afvalinzameling en -verwerking. Jarenlang kreeg hij de beoordeling ‘voldoet aan verwachtingen'. Wel waren er terugkerende aandachtspunten: zijn communicatie kon beter, hij werkte niet altijd even gestructureerd, en soms duurde het lang voordat hij aanvragen verwerkte. Maar dat stond nooit een goede beoordeling in de weg – tot april 2023, toen hij plotseling een onvoldoende kreeg.

Renewi stelde een verbeterplan op. De werknemer volgde een coachingstraject en haalde een deel van de doelstellingen. Maar in april 2024 oordeelde Renewi dat het onvoldoende was en wilde het dienstverband beëindigen. De kantonrechter wees het ontbindingsverzoek af, maar Renewi ging in hoger beroep.

Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden oordeelde dat Renewi het verbetertraject niet goed genoeg had ingericht. Er was niet duidelijk gemaakt welke doelstellingen precies gehaald moesten worden, er was geen heldere weging, en de consequenties waren niet vooraf gecommuniceerd. Bovendien had Renewi de werknemer een dag na de rechtszitting op non-actief gesteld zonder goede reden. Toch erkende het hof dat de arbeidsrelatie inmiddels zo verstoord was dat terugkeer niet meer mogelijk was. Het resultaat: de arbeidsovereenkomst eindigde per 1 februari 2026, maar Renewi moest bijna 68.000 euro aan transitievergoeding betalen én 170.000 euro aan billijke vergoeding. Een dure les voor werkgevers: wie na 33 jaar een werknemer wil ontslaan, moet dat zorgvuldig doen.

Zaak 2: De onwillige failliet die in de cel belandt

ECLI: ECLI:NL:GHDHA:2025:2821
Instantie: Gerechtshof Den Haag | Datum: 22 december 2025
Rechtsgebied: Civiel recht – Insolventierecht

Kun je in Nederland in de gevangenis belanden vanwege schulden? Niet direct, maar als je failliet bent verklaard en weigert mee te werken met de curator, kan de rechter je in bewaring stellen. Dat is precies wat er gebeurde in deze zaak bij het Gerechtshof Den Haag.

Een man was in september 2024 failliet verklaard. De curator, die belast is met het afwikkelen van het faillissement, had hem herhaaldelijk gevraagd om informatie over zijn bezittingen en inkomsten. Wettelijk is een failliet verplicht de curator alle relevante informatie te geven – gevraagd en ongevraagd. Maar deze man werkte stelselmatig tegen. Hij gaf tegenstrijdige verklaringen over dure horloges: eerst ontkende hij dat ze van hem waren, maar er bleken door hem ondertekende beleenovereenkomsten te bestaan. Over een verblijf in Spanje vertelde hij steeds wisselende verhalen.

De rechtbank beval daarom zijn inbewaringstelling op grond van artikel 87 van de Faillissementswet. In gewoon Nederlands: hij werd opgesloten om hem te dwingen mee te werken. Na twee verlengingen ging de man in hoger beroep, met het argument dat de maatregel niet proportioneel was.

Het hof vond de inbewaringstelling in beginsel gerechtvaardigd. De man had zijn informatieplicht geschonden en er waren geen minder ingrijpende alternatieven. Wel vond het hof dat bij elke verlenging de proportionaliteit opnieuw kritisch beoordeeld moet worden. De maatregel werd uiteindelijk onder voorwaarden geschorst, maar de boodschap was duidelijk: wie failliet gaat en niet meewerkt, riskeert daadwerkelijk zijn vrijheid. Een zeldzaam maar krachtig drukmiddel in het insolventierecht.

Zaak 3: Een vader die zijn dochter nooit heeft ontmoet

ECLI: ECLI:NL:GHDHA:2026:54
Instantie: Gerechtshof Den Haag | Datum: 21 januari 2026
Rechtsgebied: Civiel recht – Personen- en familierecht

Een man vraagt de rechter om een omgangsregeling met zijn biologische dochter van dertien jaar. Het bijzondere: hij heeft haar nog nooit ontmoet. Dit klinkt misschien als een eenvoudige zaak, maar juridisch raakt het aan een fundamentele vraag: wanneer heeft een biologische ouder recht op contact met zijn kind?

De feiten zijn pijnlijk. De man en de vrouw hadden een relatie die al voor de geboorte van het kind werd verbroken. De man is strafrechtelijk veroordeeld voor mishandeling van de vrouw, kort voor de conceptie. Volgens de vrouw dwong de man haar te stoppen met anticonceptie. Toen ze ontdekte dat ze zwanger was, vluchtte ze naar een vriendin in het buitenland. De man heeft het kind nooit erkend en het gezag ligt volledig bij de moeder.

Juridisch draait de zaak om artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, dat het recht op familieleven beschermt. Maar voor biologische ouders die geen contact hebben gehad met hun kind, geldt een extra drempel: er moeten bijkomende feiten zijn die wijzen op ‘intended family life' – de intentie om samen een gezin te vormen.

Het hof oordeelde dat die intentie hier ontbrak. Er was geen sprake van een gezamenlijke wens om het kind op te voeden. In dertien jaar had de man slechts twee pogingen gedaan om contact te leggen, waarvan hij de eerste zelf had afgebroken. De tweede poging in 2024 kon niet los worden gezien van de rechtszaak die hij een maand later startte. Het hof verklaarde de man niet-ontvankelijk: zonder family life geen recht op omgang. Een zaak die laat zien dat biologisch vaderschap alleen niet voldoende is voor een recht op contact met je kind.

Afsluiting

Drie heel verschillende zaken deze week, maar alle drie met een duidelijke boodschap. Werkgevers moeten zorgvuldig omgaan met langdurige dienstverbanden. Wie failliet gaat moet eerlijk en open zijn. En biologisch vaderschap geeft niet automatisch recht op contact. Bedankt voor het luisteren naar de LawBot Podcast. Tot de volgende aflevering!