Intro

Welkom bij de LawBot Podcast! In deze aflevering bespreken we drie recente uitspraken van de Nederlandse gerechtshoven. We behandelen een alimentatiezaak waarin een man 55 uur per week werkt, een emotionele kinderontvoeringszaak tussen Nederland en Thailand, en een arbeidsconflict bij een onderzoeksinstelling. Zoals altijd leggen we de juridische aspecten uit in begrijpelijk Nederlands.

Zaak 1: Alimentatie en de 55-urige werkweek

ECLI: ECLI:NL:GHDHA:2025:2656
Instantie: Gerechtshof Den Haag | Datum: 3 december 2025
Rechtsgebied: Civiel recht – Personen- en familierecht

Na een huwelijk van ruim vijftien jaar gaan de man en de vrouw uit elkaar. De rechtbank bepaalt dat de man partneralimentatie moet betalen van ruim 1.600 euro per maand. De man is het daar niet mee eens en gaat in hoger beroep. Zijn belangrijkste argument: hij wil minder gaan werken en heeft daarom minder draagkracht dan de rechtbank heeft berekend.

De man werkt al jaren structureel 55 uur per week. Bij de berekening van alimentatie is zijn inkomen – en dus zijn draagkracht – hierop gebaseerd. De man stelt nu dat hij voortaan een normale werkweek van 40 uur wil aanhouden. Dat zou betekenen dat hij minder verdient en dus ook minder alimentatie kan betalen.

Het hof is het daar niet mee eens. De rechters stellen vast dat de man gedurende het hele huwelijk structureel meer dan 40 uur werkte. Dit was een bewuste keuze waardoor het gezin een bepaalde levensstandaard kon opbouwen. De vrouw mocht erop vertrouwen dat dit patroon zou voortduren. Het hof vindt het niet redelijk dat de man nu, vlak na de scheiding, opeens minder wil werken om zo onder zijn financiële verplichtingen uit te komen.

Bovendien geeft de man geen goede reden voor zijn wens om minder te werken. Hij noemt geen gezondheidsklachten of andere dwingende omstandigheden. Het hof oordeelt daarom dat de draagkracht van de man berekend moet worden op basis van een werkweek van 55 uur. De alimentatie blijft grotendeels in stand. Dit is een belangrijke uitspraak omdat het laat zien dat partners na een scheiding niet zomaar hun arbeidspatroon kunnen wijzigen om alimentatieverplichtingen te ontlopen.

Zaak 2: Kinderen terug naar Thailand

ECLI: ECLI:NL:GHDHA:2025:2718
Instantie: Gerechtshof Den Haag | Datum: 3 december 2025
Rechtsgebied: Civiel recht – Personen- en familierecht

Een vader en moeder hebben samen twee kinderen gekregen in Thailand. De vader woont daar nog steeds, de moeder is op enig moment met de kinderen naar Nederland verhuisd. De vader roept de hulp in van het Haagse Kinderontvoeringsverdrag, een internationaal verdrag dat regelt wat er moet gebeuren als een ouder zonder toestemming met kinderen naar een ander land vertrekt.

De rechtbank wees het verzoek van de vader af. Volgens de rechtbank was de vader niet mede-belast met het ouderlijk gezag naar Thais recht, waardoor er geen sprake zou zijn van ontvoering in juridische zin. De vader ging in hoger beroep.

Het gerechtshof komt tot een andere conclusie. Na onderzoek naar het Thaise familierecht stelt het hof vast dat de vader wél gezagsrechten heeft over de kinderen. De moeder had zijn toestemming nodig om met de kinderen naar Nederland te verhuizen. Door dit niet te doen, heeft ze zijn rechten geschonden.

De moeder beroept zich nog op een uitzonderingsgrond: teruggeleiding zou de kinderen in een ondraaglijke toestand brengen. Het hof verwerpt dit verweer. Er is geen bewijs dat de kinderen in Thailand gevaar lopen. Het hof gelast daarom de teruggeleiding van de kinderen naar Thailand. Omdat de moeder waarschijnlijk niet meegaat, wordt de kinderen voorlopig onder voogdij gesteld voor de uitvoering van de terugkeer. Een emotioneel zware zaak die laat zien hoe het internationale kinderontvoeringsverdrag werkt.

Zaak 3: Ontslag onderzoeker en billijke vergoeding

ECLI: ECLI:NL:GHARL:2025:6832
Instantie: Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden | Datum: 3 november 2025
Rechtsgebied: Civiel recht – Arbeidsrecht

Een hoofdonderzoeker bij een onderzoeksinstelling raakt in conflict met zijn werkgever. De werkgever vraagt ontbinding van de arbeidsovereenkomst wegens een verstoorde arbeidsverhouding. De kantonrechter wijst dit toe, maar kent geen billijke vergoeding toe. De werknemer gaat in hoger beroep.

De werknemer stelt dat hij als klokkenluider beschermd had moeten worden. Hij zou misstanden binnen de organisatie aan de kaak hebben gesteld. Het hof oordeelt echter dat de klokkenluidersregeling niet van toepassing is. De werknemer heeft geen formele melding gedaan via de daarvoor bestemde kanalen en zijn kritiek betrof vooral interne meningsverschillen, geen echte misstanden.

Toch komt het hof deels tegemoet aan de werknemer. De werkgever heeft namelijk gefaald in de re-integratieverplichtingen. Toen de werknemer ziek werd door het arbeidsconflict, heeft de werkgever onvoldoende gedaan om hem te begeleiden naar herstel en terugkeer. Dit is ernstig verwijtbaar handelen.

Het hof kent daarom een billijke vergoeding toe, zij het veel lager dan de werknemer vroeg. De hoogte wordt bepaald door alle omstandigheden: de duur van het dienstverband, de ernst van het verwijtbaar handelen, en de gevolgen voor de werknemer. Deze uitspraak benadrukt dat werkgevers hun re-integratieverplichtingen serieus moeten nemen, ook als er een arbeidsconflict speelt.

Afsluiting

Dat waren de drie uitspraken van deze week. Van alimentatie en arbeidspatronen, via internationale kinderontvoering, tot arbeidsconflicten en re-integratie. De rechtspraak raakt ons allemaal. Bedankt voor het luisteren naar de LawBot Podcast. Tot volgende week!